Verslag Natuurwandeling op  5 Juni 2011   

Vertrokken om 11.oo uur vanuit ons clublokaal met  8 personen en een kleine boy naar Zonhoven in  ons naburige België.  Daar zijn enorm grote en vele kweekvijvers met heel wat kilos vis.                                                                                                                       We  hadden prachtig  mooi weer .   

                                                                                                                        

We  waren hier al een paar keer  geweest ,en elke keer een andere route dus elke keer weer                       verrassend.                                                                                                                                                                      

De ene keer door een  villawijk met kapitale onderkomens en de andere keer de jupilerroute.                                                              Voor mij als natuurliefhebber is deze activiteit de meest  interessante.

De volgende natuurwandeling werd na afloop door de deelnemers al een beetje bepaald.                                                 Let op de activiteitenkalender van 2012.                                                                                                                          

We zijn na afloop samen lekker koffie gaan drinken in een dorp een stukje verder weg.                                                                  De penningmeester betaalde de rekening.                                                                                                    

Jammer  dat door een samenloop van omstandigheden   onze  Hub  Berx niet mee kon  gaan, want hij is er normaal altijd bij.    

                                                                                                    J.J.   

Meer foto’s op de fotopagina.

Verslag  Limbeurs    3  Juli  2011

Op  Zondagmorgen om   11.oo uur  in  de  ochtend  ontmoeten  we  elkaar  met  11personen  om  naar  Zonhoven  in  België   te  gaan. Het  was  prachtig  weer,  dus  dat begon  al  goed.     Richting  oprit  autoweg  oei  daar  komen  auto’s  retour  ze  maakten  halsbrekende  toeren   bleek  er  een  flinke  file’  te staan.  Veroorzaakt   door  een  ongeval  met  tot    gevolg   3km  stilstand  verkeer’  we  zijn  toen  snel  door  gereden  en  via  andere  kanalen   hebben  we  onze   bestemming   toch  bereikt.   Aangekomen   was   het    zoals   gewoonlijk  een   drukte  zoals  al  vele  jaren,  want  we  gaan  hier  al  jaren  naar  toe.   Er  is  genoeg  te  zien  en  te koop.   Ikzelf  heb  een  op  zonne-energie  een  vliegende  vlinder  gekocht,  ja  daarvoor   moet  je naar zon’ beurs   gaan. Daar  vindt  je  altijd  iets  bijzonders.    Ger  heeft  nog  even  over  een  aankoopprijs  gepingeld.    Bij  aankoop  van  twee   emmers   vijvervoer,  ook  dat  kan  lukken.   Af  en  toe  socialiseren  buiten   met  een  sigaretje  met  een  lekker  kopje  koffie.   Sommigen  gingen  goedkoper  tanken  ook  mooi  meegenomen.   Dat   was  me   weer  een  leuk  dagje  uit  met  Waterweelde

                                                                                                         J.J

Oververhit terrarium !!!

De verwarming van mijn terrarium geschiedt, door het kamertje waar hij staat, te verwarmen. Voorheen gebeurde dit door een piepklein kolenhaardje, doch sinds enige tijd heb ik hier een kolenconvector van ± 15000 Kcal staan.

Het nadeel van deze is, voor dit kamertje althans, veel te grote capaciteit komt pas goed tot uiting als vergeten wordt de regelschuif dicht te draaien. Laat ik u zo’n catastrofe eens beschrijven.

Mijn gewoonte is om de kachel ’s avonds voor het naar bed gaan te poken, even door te laten branden en dan dicht te zetten. Dit laatste nu werd vergeten. Om ± 02.00 uur werd ik wakker en rook meteen een verbrande verflucht.

Toen ik bij mijn positieven was, stond ik ook al naast mijn bed en ijlde de trap af naar de “Terrarium-kamer”.  Bij het openen van de deur was het alsof ik tegen een warmte-muur opliep. De haard stond roodgloeiend en het is me tot nu toe nog een raadsel dat er geen brand is uitgebroken. Het eerste wat ik deed was raam en deuren wijd open zetten, zodat alles goed kon doortochtend. De kachel werd dichtgezet waarbij ik mijn handen bijna verbrande.

De thermometer, aan een muur buiten het terrarium, wees zijn maximumstand aan namelijk 55 graden Celsius, doch de temperatuur moet zeker ± 65 graden Celsius geweest zijn, want na een uur doortochten stond hij hier nog steeds op.

De ruiten en het stalen profiel van het terrarium waren zelfs zo warm, dat ik mijn hand er gauw van terugtrok.

Een eerste observatie in het terrarium liet zien dat boven in de kast alle planten dor en slap hingen; de dieren, voornamelijk kikkers en hagedissen, zaten allen benden in de kast en dan op de planten of in de waterbak. Geen enkel dier zat op wanden of ruiten. Snel ben ik vervolgens begonnen water in de kast te vernevelen, eerst door de ventilatiegaten, daar ik bang was, bij openen van een deurtje, de temperatuur in de kast nog hoger op te laten lopen.

Alle kamerplanten buiten het terrarium op de vensterbank en kasten, waren niet meer te redden, ze zagen eruit als papieren plantjes.

Na ± 2,5 uur was de toestand, wat de temperatuur betreft weer redelijk normaal nl. 27 graden Celsius.

Ik ben toen weer in bed gedoken met het vaste voornemen dit gebeurt mij geen tweede keer meer. Maar ja, voornemens zijn ook maar voornemens, want 14 dagen na dit, gebeurde er weer precies het zelfde.

Om te voorkomen nu dat de ezel”(ondergetekende) zich voor de derde maal aan dezelfde steen zal stoten, heb ik nu een waarschuwingssysteem geknutseld.

Bij de aquarium-hermostaat heb ik het bi-metaaltje, door buigen, omgekeerd, zodat het contact dichtgaat bij hoger worden van de temperatuur.

Dit dus net andersom als bij ons aquarium gebruikelijk is.

De thermostaat hangt boven de kachel en is ingesteld op ± 30 graden Celsius. De bel hangt in de hal en is goed hoorbaar door het hele huis. Het systeem functioneert prima, alleen heb ik, bij het uitproberen, al bijna ruzie met mijn eega gehad, vanwege het lawaai van de bel. Maar ook dit gaat over !!!

 

Th. Abbenhuis.

 

Glazen buis inkorten

Velen van ons, of zelfs wel iedereen, heeft wel eens glas gesneden. Dit gebeurde dan met een glassnijder, een instrument waarvan vroeger het uiteinde bestond uit een ongeslepen diamant en tegenwoordig meestal een gehard stalen radertje.

Het snijden gebeurt als volgt: we krassen op het glas met een glassnijder, met of zonder het gebruik van een lat waarlangs we krassen. Door het krassen ontstaat een scheur in het glas, die door buiten en tikken (kloppen) groter wordt, totdat de glasplaat langs de scheur breekt.

Dit is dus wel vrij makkelijk, maar hebt u wel eens een glazen buis korter gemaakt of misschien willen doen en wou dit niet lukken? Om een glazen buis korter te maken bv. verwarmings- of thermostaatbuis, kan men bij mijn weten, op twee manieren te werk gaan, die in principe hetzelfde zijn.

 

 

Ten eerste  Moeten we op de plaats waar ingekort moet worden, een kras aanbrengen. Hier is het gebruik van een driekante vijl onontbeerlijk. Omdat de kras één lijn om de buis moet zijn, kan men hierbij het beste een aanslag gebruiken waar het eind van de buis tegenaan komt                 De verlangde lengte van de buis geeft de afstand aan van de aanslag tot één kant van de driekante vijl. Is dit alles voorbereid dan kan men de buis op de plaats leggen, met de linkerhand drukken we zachtjes de buis op de vijl, en met de rechterhand draaien we de buis langzaam om totdat we een duidelijke kras kunnen waarnemen.                                              (zie fig.).

N.B  Als de kras niet één lijn is, is de kans op scheuren het grootst.

Ten tweede

Hier komen de twee manieren naar voren.

Methode 1 (door één man te klaren)

We pakken een koperen draad 1 of 1,5 doorsnee, binden dit vast op de kras rond de buis. De knoop van de draad laat men uitsteken en op dit stuk gaan we de koperen draad verwarmen. Is de draad goed heet (verkleuren van het koper) dan kan men de glazen buis onder water zetten en zal hij op de kras doorbreken.

Methode 2 (moeilijk door één man te klaren)

De buis moet door de tweede man vastgehouden worden. Man nr. 1 pakt een dun touw of ijzerdraad. Draait dit met één lus om de kras van de buis. Met iedere hand houdt hij een eind van het touw vast, daarna moet hij het touw heen en weer trekken om de buis.

Door de wrijving ontstaat warmte, en zal de buis bij directe afkoeling door afschrikking met koud water op de kras breken.

Dit was het dan, het inkorten van glazen buizen.

Ik hoop hiermee, u een methode aan de hand gedaan te hebben die u in de toekomst kunt toepassen.  

                                                                                      M.E. Bruinooge